Type it away, babe.

Why am I still awake?
Kelangan matulog na 'ko. Maaga pa kami bukas.
Kamusta na kaya sila mama at papa sa hospital?
For sure pagod na pagod na si mama.
Sabi ko naman kasi, ako na lang mag-oovernight dun.
Oh well, andito na ako sa bahay eh.
Kamusta naman ang matagal-tagal na 'di pagpopost.
Sometimes kasi, nakakatamad na.
Wala namang nagbabasa.
Walang purpose.
Ay, may purpose pala.
Ano yun?
Pwede ako magsulat ng kahit ano dito.
Mr./Ms. Reader, for sure kilala mo naman ako 'di ba?
Kasi medyo imposible na mapadpad ka sa blogsite na ito kung hindi mo ko kilala.
Kamusta ang buhay ko?
Maayos naman.
Ganun pa din.
Di pa 'ko enrolled.
Well, payment na lang kulang.
Pero keri lang naman!
Si papa, nagkaroon ng appendicitis.
Delayed na naman yung alis niya.
Natetest talaga yung pasensya ko lalo na 'pag inaasikaso ko siya.
Medyo demanding kasi at iritable.
Kailangan ng mas mahabang patience.
Boo.
Pero ngayong ko nakikita kung gaano karami ang nagmamahal sa pamilya namin.
Lalo na kay papa.:)
'Pag ako kaya na-confine?
Sinong bibisita sa akin?
Ang pangit nung feeling na insecure kang wala kang maasahan.
Pero may point naman ako 'di ba?
Ang chaka ng dorm ko.
OVERLY.
Pangit facilities.
And to make things worse, I got the ugly spot sa room.
But I will get used to this rin naman.
Binabasa ko yung librong "He's just not that into you."
Wala lang.
Nakakatawa.
Andami ko nang alam about dating and relationships.
Medyo mahirap nga lang kasi US Persepective yung book.
Pero ok lang naman siya.

Naku, Today's Show na sa 2nd Avenue.